Summer Ends

August 28, 2012 § Leave a comment

Ααααααχ… Τέλος και αυτό το καλοκαίρι, τουλάχιστον οι διακοπές. Μετά από εξαντλητική δουλεία, ωράρια, πήγαινε έλα (φυσικά το πήγαινε έλα μου αρέσει αλλά δεν με ξεκουράζει) είπα να δεκτό την πρόταση για Χαλκιδική και Θεσσαλονίκη μαζί με την οικογένεια μου  και φίλους. Και πραγματικά ήταν όοοοοτι χρειαζόμουν για να επανέλθω και πάλι με γεμάτες μπαταρίες. Φυσικά είχα κλείσει τα πάντα, τηλέφωνα, mails, site, facebook, etc…  Είχα πει πάω για να ξεκουραστώ και αυτό έκανα. Στην όμορφη Χαλκιδική το πρωί ήταν θάλασσα, ξάπλα στις παραλίες με δροσερά ποτά και ηλιοθεραπεία, το απόγευμα κάτι παρόμοιο και το βραδάκι ωραίο φαγητό και πιο αργά για ποτό στο παραλιακό. Ήταν 5 απολαυστικές μέρες, να ΄ταν και άλλες.:p Στην Θεσσαλονίκη πάλι ήταν ακριβώς το αντίθετο, τυχαία πέσαμε σε καιρό εκπτώσεων αλλά όταν λέω εκπτώσεις εννοώ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ! Οπόταν καταλαβαίνεται μέχρι να βγούμε από το ένα κατάστημα τσουπ στο άλλο. Πραγματικά ήθελα να γίνει κάτι μαγικό και να εξαφανιστούν όλα τα ρούχα που είχα στην βαλίτσα για να βάλω καινούργια. Ο παπάς μου σε μια φάση έπαθε τραλαλά με κρατούσε από το χέρι για να μην μπω σε άλλα καταστήματα. Φυσικά πως να τα βγάλει πέρα με 4 γυναίκες. Το πρωί απίστευτο shopping, το απόγευμα χαλαρά για καφέ και γλυκό ( αχ κάτι γλυκά… κόλαση) και το βράδυ στα λαδάδικα για φαγητό και μετά για ποτό και clubbing  με φίλους. Και δυστυχώς οι μέρες περάσαν χωρίς να καταλάβουμε πότε και πώς και να με… back to reality!!

Advertisements

The Return Of The Afro Banana Republic

August 28, 2012 § Leave a comment

Πέρσι ήμασταν εκεί και ήταν υπέροχα, φέτος δεν έχουμε παρά να ανυπομονούμε.

http://www.afrobananarepublic.com/

‘Έρωτας σαν βροχή’

August 13, 2012 § Leave a comment

‘Έρωτας σαν βροχή… ‘Όχι σαν καταιγίδα… σαν βροχή… Να φύγει και να έρχεται.. Να δυναμώνει και να χαμηλώνει.. Να δροσίζει και να πνίγει… Να αποροφάτε από την γη, να χάνεται…  
Πως έζησα έτσι; Γιατί δέχτηκα κάτι μισό για εμένα; Γιατί προσπάθησα να κρατήσω στις χούφτες μου κάτι που ήξερα ότι θα μου δώσει μόνο μια ψευδαίσθηση δροσιάς και μετά θα με αφήσει πιο διψασμένη από πριν, με τα χείλη ξερά και την καρδία στεγνή;
Πως μπόρεσα να δεχτώ να συμπληρώνω τη βροχή με τα δάκρυα μου, για κάτι που γνώριζα ότι ήταν μάταιο; Είδα χιλιάδες ηλιοβασιλέματα μόνη μου, ο ήλιος βουτούσε στο τίποτα και εγώ πνιγόμουν στην μοναξιά….
Άκουσα εκατοντάδες κεραυνούς και με φόβισαν λιγότερο από τη σιωπή της άδειας ζωής μου…
Μύρισα χιλιάδες λουλούδια αλλά το άρωμα τους δεν πλημμύρισε την άοσμη ζωή που ο ¨έρωτας σαν βροχή¨με καταδίκασε να ζήσω…
Γεύτηκα  δεκάδες εδέσματα, αλλά μόνο πίκρα στα χείλη μου…
Άγγιξα απαλά το κορμί του, κράτησα την μνήμη της αφής μου κάθε πόντο του σώματος και αγκάλιαζα μόνη μου τον εαυτό μου τις μοναχικές μου ώρες, με την ψευδαίσθηση πως ήταν εκείνος που με χάιδευε, έχοντας τον στα ακροδάχτυλα μου…
Γέλασα δυνατά στην αρχή της ζωής μου και συνέχισα να χαμογελώ από συνήθεια, χωρίς ποτέ τα μάτια μου να πάρουν χρώμα απ΄τα χαμόγελα που ζωγραφίστηκαν στο πρόσωπο μου, αλλά δε ζέσταναν την ψυχή μου.. 
Έκλαψα πολύ, για δυο ζωές, από απελπισία, από λαχτάρα για κάποιον που ήρθε κοντά μου για να μου φέρει την επίγνωση ότι η ευτυχία είναι στιγμές… μόνο στιγμές..  Και οι περισσότερες κλεμμένες…
Ζωγράφισα με φωτεινά χρώματα τις ώρες που ήμουν μαζί του αλλά η πραγματικότητα ξεθώριαζε τους πίνακες μου, όταν δεν τους βύθιζε στο χρώμα τις απελπισίας.. 
Έγραψα το ¨σ΄ αγαπώ¨σε χιλιάδες χαρτιά και τα έσκισα αμέσως μετά, σκορπίζοντας γύρω μου τα κομμάτια τους, όπως σκορπισμένη ήταν η ζωή μου… 
Πόνεσα  τόσο που μάτωσα και την ίδια στιγμή ήμουν εγώ πηγή πόνου για κάποιον που εν γνώσει μου υπέφερε όσο κι εγώ…
Αγνόησα την αγάπη, γιατί δεν ήταν με τους δικούς μου όρους… 
Καταδίκασα τον εαυτό μου στην μοναξιά, δραπετέυοντας από τους δρόμους  όπου μπορεί να σε συναντούσα, επιλέγοντας  να φύγω εγώ, ¨η δυνατή¨, τη στιγμή που η αδυναμία μου να σε κερδίσω ήταν γραμμένη στον αέρα που ανέπνεα…
Και μετά… μετάνιωσα.. Και γύρισα να ψάξω στο παρελθόν αυτό που μου έλειπε στο παρόν, μα δεν υπήρχε τίποτα εκεί για εμένα. Η αληθινή αγάπη είχε φύγει.. Την είχα διώξει εγώ… Είχα διώξει ό,τι άξιζε και είχα κρατήσει το τίποτα…. Δίκαιη τιμωρία…
                                             
 
                                                                                                                                                                                                                           Κλαίλια
 
 

Περσείδες

August 12, 2012 § Leave a comment

Μιας και είναι ο καιρός τους είπα να ενημερωθώ και να σας ενημερώσω σωστά για το τι είναι ακριβώς είναι οι Περσείδες.  Οι Περσείδες είναι βροχή διαττόντων. Είναι ένα ουράνιο φαινόμενο που συμβαίνει όταν η Γη διέρχεται μέσα από σμήνη σωματιδίων μετεωρικής ύλης.  OK! Για να σας το κάνω πιο ΄λιανά΄ είναι μικρά κομμάτια δηλαδή απομεινάρια από κομήτες που έχουν διαλυθεί.  Όταν αυτά τα κομμάτια  εισέρχονται στην  Γη, εισέρχονται με απίστευτα  τεράστιες ταχύτητες και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να  καίγονται εξαιτίας της τριβής με την ατμόσφαιρα μέσα σε πολύ λίγα δευτερόλεπτα. Όποια από αυτά είναι αρκετά μεγάλα ώστε να φτάσουν στην επιφάνεια της Γης ονομάζονται Μετεωρίτες, ενώ όσα είναι τόσο λαμπρά που φαίνονται να σχίζουν τον ουρανό ονομάζονται Βολίδες.  Συνήθως βλέπουμε να  πέφτει ένα μετέωρο το λεπτό. Το όνομα  Περσείδες το πήραν από τον αστερισμό Περσέα γιατί  φαίνεται να έρχονται από την κατεύθυνση αυτή. Αυτά…

Α!  Η κορύφωση της βροχής των ¨πεφταστεριών¨ είναι συνήθως από τις 9 μέχρι τις 14 Αυγούστου. Οπόταν αν δεν καταφέρατε να δείτε κανένα  έχετε ακόμη δύο μέρες!  Και σας το εγγυώμαι ότι αξίζει είναι κάτι πραγματικά μαγικό. Και μην ξεχάσετε να κάνετε ευχή όταν δείτε να πέφτει.

RIP ANNA PIAGGI

August 7, 2012 § Leave a comment

Fashion world mourns death of  fashion journalism and fashion icon  Anna Piaggi..

Will remember you for ever!!!

Christian Dior Haute Couture A/W 2012/2013

August 5, 2012 § Leave a comment

Get Ready… Get set…GOOO!!

Shooting in Milan

August 1, 2012 § Leave a comment

Model:  Hannah Updegraff

Styling: Agathi Hadjoulli

Jewellery: Agathi Hadjoulli